"Πως... και ποια ψυχολογικά όρια θέτουμε στα παιδιά"

Στην Ημερίδα τονίστηκε ιδιαίτερα η ανάγκη των γονιών να είναι «καλοί γονείς», να είναι φίλοι με τα παιδιά του και όχι γονείς, με αποτέλεσμα να δίνουν στα παιδιά τους ό,τι επιθυμούν, ιδίως όταν πεισματώνουν και κλαίνε. Καθημερινά είμαστε τόσο απασχολημένοι με τις δουλειές, τα προγράμματα και τις προθεσμίες στον επαγγελματικό μας χώρο, που το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε όταν γυρίζουμε στο σπίτι είναι η γκρίνια ή η δυσαρέσκεια του παιδιού μας κάθε φορά που του χαλάμε ένα χατίρι ή σε κάθε όχι που θα του πούμε. Έτσι το παιδί μεγαλώνει και πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.

Καταξιωμένοι στον χώρο της ψυχιατρικής ομιλητές μας βοήθησαν να καταλάβουμε πως θέτουμε ψυχολογικά όρια στα παιδιά και ποια είναι αυτά τα όρια συγκριτικά πάντα με την ηλικία τους.

Το θέμα της Ημερίδας ήταν:

"Η απουσία ΦΟΡΕΑ Προσχολικής Διαπαιδαγώγησης και Ενιαίου Θεσμικού Πλαισίου για την ίδρυση και Λειτουργία Δομών (Β/Ν και Παιδικών Σταθμών) Προσχολικής Ηλικίας διαιωνίζουν την προχειρότητα και την εκμετάλλευση των παιδιών"